Papaz

Genel bilgi

Papaz, Türkiye’nin yerel can eriği (Prunus cerasifera) çeşitlerinden biridir. Islah edilmiş bir çeşit değil, yerel bir çeşittir. Türkiye’de 03.05.1990 tarihinde tescil edilmiştir; tescil sorumlusu Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü’dür. Enstitüde Türkiye Ulusal Yeşil Erik Koleksiyonu korunmaktadır. Bu koleksiyondaki genotiplerin incelendiği moleküler bir çalışmada, Can ve Papaz tipleri morfolojik olarak farklı olsa da genetik olarak birbirinden ayrışmamıştır.

Meyve özellikleri

Bakanlığın erik el kitabına göre meyveleri orta büyüklükte (yaklaşık 15–17 g), yuvarlak ve parlak koyu yeşil renklidir. Eti tatlı, sulu ve gevrektir. Yeşil turfanda olarak tüketilir.

Meyve ağırlığı

15–17 g (Bakanlık kaynağı)

Şekil

Yuvarlak

Kabuk rengi

Parlak koyu yeşil

Soğuklama ihtiyacı

Can erikleri için 400–500 saat (Alata; çeşide özgü değer yok)

Hasat

Can erikleri yeşil turfanda olarak nisan–mayıs aylarında toplanır; meyveler aralıklı olarak birkaç seferde hasat edilir. Bakanlık kaynağına göre Havran çeşidi Papaz’dan 10–15 gün sonra toplanır. Papaz için bölgeye özgü hasat tarihi veren yayımlanmış bir çalışmaya ulaşılamamıştır; hasat zamanı yöreye ve yıla göre değişir.

Tozlanma ve yetiştiricilik

Papaz kendine kısmen verimlidir. Bakanlık kaynağına göre bilinen en iyi tozlayıcısı yine bir can eriği olan Aynalı‘dır. Papaz bir can eriği olduğu için Japon eriği çeşitleri onun tozlayıcısı olarak önerilmez.

Can erikleri sık dallı ve yayvan taçlı ağaçlar oluşturur, 4–8 m boylanabilir; goble (vazo) terbiye şekli önerilir. Cep hastalığı (Taphrina pruni) Türkiye’de özellikle can eriği ve papaz eriği yetiştirilen bölgelerde görülür; serin ve yağışlı ilkbaharlarda bu hastalığa karşı dikkatli olunmalıdır.